شناسنامهٔ ایرانی اغلب نخستین مدرکی است که هنگام درخواست ویزا، اجازهٔ اقامت، ازدواج یا تابعیت در خارج از کشور از شهروندان ایرانی خواسته میشود. در این مطلب توضیح میدهیم شناسنامه چه اطلاعاتی دارد، ترجمهٔ درست آن چگونه است و چطور باید آن را برای مراجع خارجی آماده کرد.
شناسنامه شامل چه اطلاعاتی است
شناسنامه را سازمان ثبت احوال کشور صادر میکند. در آن علاوه بر نام دارنده، نام پدر و مادر و محل و تاریخ تولد، شمارهٔ شناسنامه و کد ملی نیز درج شده است. در صفحههای بعدی ازدواج، طلاق، فرزندان و در صورت لزوم فوت ثبت میشود. بیشتر مراجع خارجی ترجمهٔ همهٔ صفحههایی را میخواهند که در آنها مطلبی ثبت شده است، نه فقط صفحهٔ اول.
سه نکته که کیفیت ترجمه را تعیین میکند
- تاریخها: در مدارک ایرانی از تقویم هجری شمسی استفاده میشود. ترجمهٔ خوب تاریخ اصلی را حفظ میکند و معادل میلادی آن را نیز میآورد، برای مثال «۱۵ مهر ۱۳۷۰ (۷ اکتبر ۱۹۹۱)».
- نامها: نامها باید دقیقاً مطابق گذرنامه نوشته شوند، وگرنه ممکن است مرجع گیرنده تصور کند که به افراد مختلفی تعلق دارند. لطفاً تصویر گذرنامه را همراه شناسنامه برای ما بفرستید.
- مهرها و یادداشتها: مهرها، یادداشتهای دستنویس و توضیحات حاشیه نیز ترجمه میشوند و در صورت نیاز توضیح کوتاهی دربارهٔ آنها افزوده میشود.
ابزار رایگان برای بررسی هر تاریخ:
تأیید و قانونیسازی: پیش از ترجمه برنامهریزی کنید
ایران عضو کنوانسیون آپوستیل نیست؛ بنابراین مدارک ایرانی برای استفاده در خارج معمولاً به تأیید نیاز دارند: ابتدا از سوی وزارت امور خارجهٔ ایران و سپس از سوی سفارت یا کنسولگری کشور مقصد. برخی کشورها افزون بر این، ترجمهٔ رسمی انجامشده در همان کشور را میخواهند، مانند ترجمهٔ سوگندخورده نزد دادگاه در ایتالیا (asseverazione). شرایط از کشوری به کشور دیگر و از ادارهای به ادارهٔ دیگر فرق میکند؛ پس همیشه از مرجعی که مدرک را دریافت میکند بپرسید چه مراحلی را لازم میداند.
روش کار ما
تصویر واضح همهٔ صفحهها و گذرنامه را برای ما بفرستید. ما شناسنامه را با تطبیق تاریخها، نامها و مهرها با اصل مدرک ترجمه میکنیم و میتوانیم نسخهٔ تأییدشده یا سوگندخوردهٔ مورد نیاز کشور شما را نیز فراهم کنیم. پیشفاکتور ما را ظرف ۲۴ ساعت در روزهای کاری دریافت میکنید.
این مطلب اطلاعات عمومی ارائه میدهد و مشاورهٔ حقوقی به شمار نمیآید.



